Hallo!!

Hier ben ik terug met meer nieuws. Ik zal even vertellen wat er zich heeft voorgedaan in de voorbije week.

Woensdag 2/05 was het terug rustig op stage. Er waren maar 2 patiënten. Maar op die manier heb ik mjin communicatie nog eens uitgeprobeerd. Ik heb met hem gevoetbald, rond gereden in een karretje, op de trampoline gesprongen. En meestal verstonden we elkaar. Hij wist dat ik Engels sprak dus probeerde hij ook alles uit te leggen door mij overal mee te nemen en de dingen aan te tonen. Wanneer ik terug thuis was heb ik wat gewerkt voor stage: opdracht, feedback schrijven, eindevaluatie voorbereiden want morgen is het al de laatste dag op deze afdeling. Ik heb ook geprobeerd om een filmpje te maken met foto's van hier voor school. Want we moeten de tweedejaars studenten toch aanmoedigen om volgend jaar naar hier op stage te komen, want hier beleef je de tijd van je leven!

Donderdag 3/05 was mijn laatste stagedag al aangebroken. Alles is terug zeer rustig verlopen. Er was dus veel tijd om mijn evaluatie te maken. Ze zei dat alles goed was, maar dat ik sommige dingen niet kon uitvoeren omdat ik geen Fins praat. Maar daarvoor ben ik hier ook niet natuurlijk.. Ik had chocolade meegebracht om op de dienst af te geven en plots hadden we door dat de patiënt stiekem aan het smullen was van die chocolade, het was wel grappig :)
Daarna moest ik naar de winkel want we hadden bezoek vanavond: Ester, Iina en Quentin. Want morgen vertrekt Quentin terug naar Frankrijk, dus een afscheidsetentje was hier op zijn plaats. En ik was de chef van dienst: scampi diabolique. Wanneer ze aangekomen waren zat de sfeer er meteen in, dit werd dan ook het begin van een hilarische en gezellige avond. Na het eten, die snel op was (ik veronderstel dus dat het lekker was), hebben we voor de laatste keer nog eens samen gekaart. En ik heb toch de hele avond verloren! En toen kwam het afscheid, het minst leuke van de avond! Maar ooit gaan we naar Frankrijk voor een reuni

Vrijdag was het vroeg dag: 4u30! En ja hoor, de zon was al terug op! De dagen worden steeds maar langer en langer.. En maar om 00u30 gaan slapen, het was dus een kort nachtje. Maar het was voor het goede doel: tijd voor naar het wereldkampioenschap ICE-hockey te gaan kijken. Het was de match USA-Frankrijk. We hadden gezegd als we de tickets bestelden: als we naar de hockey gaan mogen we bijna naar huis. En nu is het zover.. Het was echt super om te zien, wat een ervaring! Weer eentje om nooit meer te vergeten. Ze zaten daar te vechten en elkaar in de grond te duwen zoals dit allemaal normaal is. Nogal hilarisch om te zien. Maar USA heeft gewonnen met 7-2. Maar het was toch al een goede prestatie van ons buurland om al te mogen spelen op het wereldkampioenschap! Na de match zijn we richting centrum getrokken: shoppingtijd! En ik heb mij een nieuw paar zomerschoenen aangeschaft =) Daarna hadden we een treinrit van 4uur voor de boeg om terug richting Kokkola te reizen.

Zaterdag 5/05 was het tijd om uit te slapen wegens de vorige korte nacht. Ik heb toch geslapen tot 9uur, hele prestatie! Het werd vandaag dan ook een dagje om te werken voor school, want mijn stage opdracht moest af dit weekend. Maar in de namiddag heb ik niet meer veel kunnne verder doen want ik werd plots misselijk en had ik barstende hoofdpijn. Plots zag ik het beeld terug voor mij: Charline in het ziekenhuis.. Ik heb dan heel verstandig in mijn bed gekropen en geslapen in de namiddag. Ik ging de zondag wel verder werken aan mijn opdracht. Na het avondeten heb ik dan nog een poging gedaan om verder te werken maar ik kwam geen meter verder. Heb dan maar besloten om in bed te kruipen en een film te kijken zodat ik zondag met volle moed kon verder werken.

Zondag moest en zou ik verder werken aan mijn opdracht. Ik heb er toch wel een ganse dag aan gewerkt. Maar in de late namiddag heb ik dit met veel plezier gestaakt want oma en opa waren klaar om te skypen! Het werd weer een leuke namiddag waar we gezellig hebben zitten kletsen over van alles en nog wat. Na het skypen en het avondeten heb ik nog wat gelezen in mijn boek en vroeg gaan slapen. Want morgen start mijn laatste stageperiode!

Maandag zou mijn leerkracht van school mij komen ophalen met de auto om naar mijn nieuwe stageplaats te rijden, want het is niet in het ziekenhuis. Eenmaal aangekomen werd ik heel vriendelijk onthaald en verontschuldigde de verpleegkundige zich al dat ze niet goed Engels kan spreken. Maar dat denken ze hier allemaal ook al is dit niet zo.. Ik doe mijn laatste vier weken stage op Kind en Gezin. Dus hopelijk wordt het een leuke en leerrijke stage voor mijn laatste tijd hier. Terug thuis heb ik mijn stage opdracht afgewerkt en verstuurd! Dus daar ben ik ook mee in orde!
Later deze week meer nieuws over het verloop van deze stage =)

Groetjes!